zatrzymana ósemka www.sunstargum.com.pl Choroby i leczenie
1 kwietnia 2020

Zatrzymana ósemka – co robić?

Problem zęba zatrzymanego dotyczy najczęściej zęba mądrości. Mamy z nim do czynienia, gdy na etapie rozwoju ząb pozostanie w całości w kości lub w dziąśle. Warto wiedzieć, jakie są objawy zatrzymanej ósemki. Czy zatrzymana ósemka boli? Jak wygląda postępowanie lecznicze?

Co to jest zatrzymana ósemka?

Nie wszystkie zęby wyrastają u każdego prawidłowo. Niekiedy, mimo wykształcenia zawiązki, ząb nie rozwija się właściwie i nie ustawia poprawnie w łuku zębowym. Taki stan określamy jako ząb zatrzymany. 

Może wystąpić ósemka zatrzymana w kości – jeśli utknie ona całkowicie otoczona przez kość. Gdy fragment korony zębowej pozostanie pokryty błoną śluzową dziąsła lub pojawi się ona tylko w niewielkim fragmencie na jego powierzchni, stwierdza się ząb częściowo zatrzymany.

Problem ten najczęściej dotyczy zębów mądrości, czyli trzecich trzonowców. Kłopoty z zatrzymaną ósemką mogą być uwarunkowane genetycznie. Najczęściej jednak przyczyną jest zbytnie stłoczenie zębów w łuku i brak miejsca dla kolejnego wyrzynającego się zęba. Utrata uzębienia mlecznego zbyt wcześnie, szczególnie kła, również sprzyja problemom z prawidłowym wyrastaniem ósemek.

Chcesz wiedzieć więcej na temat higieny jamy ustnej? Szukasz wysokiej jakości produktów? Wejdź na https://www.sunstargum.com/pl/

Czy zatrzymana ósemka boli? 

Nie każdy ma zawiązki wszystkich czterech zębów mądrości. Zatem nie u każdego mogą pojawić się objawy zatrzymanej ósemki. Wyrzynający się ząb przede wszystkim wywołuje uczucie rozpierania, nacisku na pozostałe uzębienie w łuku zębowym. Okolica staje się tkliwa, wrażliwa na dotyk.

ósemka zatrzymana sunstargum.com.pl

Niekiedy pojawia się ból zatrzymanej ósemki. Dyskomfort występuje nie tylko w miejscu brakującego zęba mądrości, ale może on promieniować w kierunku skroni lub ucha. Dołącza się również szczękościsk i problemy ze swobodnym, szerokim otwieraniem ust. Może wystąpić podwyższona temperatura ciała oraz ogólne złe samopoczucie. Utrudnia to istotnie codzienne funkcjonowanie.

Czy trzeba usuwać zatrzymane ósemki?

Aby postawić prawidłowe rozpoznanie oraz zaplanować najbardziej odpowiednie leczenie stomatologiczne, potrzebna jest właściwa diagnostyka. 

Ósemka zatrzymana widoczna jest na zdjęciu pantomograficznym szczęk. Takie zdjęcie RTG pokazuje wszystkie zęby wraz z obecnością zawiązków zębowych oraz pozwala ocenić ich dokładne ułożenie w łuku. Jego wykonanie jest całkowicie bezbolesne i łatwo dostępne w wielu gabinetach dentystycznych. Taki rodzaj obrazowania uwidacznia nieprawidłowe umiejscowienie trzecich trzonowców, np.: gdy ósemka jest zatrzymana poziomo w stosunku do reszty zębów w szczęce. Wówczas, na podstawie obrazu RTG, wywiadu przeprowadzonego z pacjentem oraz badania wewnątrzustnego stomatolog podejmuje decyzję, czy trzeba usuwać zatrzymane ósemki. Zabieg nie jest wykonywany rutynowo. Muszą zaistnieć ku temu właściwe wskazania.

Zatrzymane górne ósemki częściej pozostają w dziąśle. Dolne trzecie trzonowce zwykle zatrzymują się w kości, co utrudnia przeprowadzenie ich ekstrakcji. Wówczas niezbędny jest zabieg chirurgicznego usunięcia zęba zatrzymanego. Wczesne wyrwanie niewyrzniętych zębów mądrości pozwala uniknąć nieprzyjemnych powikłań. 

Jakie są powikłania zatrzymanej ósemki?

Nie istnieją domowe sposoby na zatrzymaną ósemkę. Samodzielnie uda się jedynie czasowo złagodzić dyskomfort bólowy za pomocą ogólnodostępnych środków przeciwbólowych. Nie zlikwiduje to jednak źródła problemu. 

Odkładanie leczenia grozi wystąpieniem powikłań. Przede wszystkim, zatrzymana ósemka poważnie może wpłynąć na położenie pozostałych zębów w łuku, prowadząc do ich stłoczenia lub przemieszczenia. Dochodzi też do zaburzenia funkcjonowania stawów skroniowo-żuchwowych. Utrudnia to swobodne, szerokie otwieranie ust. Wywołuje też silny dyskomfort bólowy oraz powoduje trudności w odgryzaniu kęsów pokarmowych. 

Często ósemka częściowo zatrzymana stanowi źródło ubytku próchniczego, który jest trudny do leczenia. Może również dojść do rozwoju bolesnego powikłania w postaci kieszeni kostnych.